Emigreren naar de Verenigde Staten van Amerika

>Emigreren naar de Verenigde Staten van Amerika
Emigreren naar de Verenigde Staten van Amerika 2017-03-21T16:00:44+00:00

Onderstaand treft u een beperkte samenvatting aan van de belangrijkste regels m.b.t. de Amerikaanse immigratiewetgeving. 1. Algemeen De Verenigde Staten zijn van oudsher een immigratieland. Het land is opgebouwd door de miljoenen immigranten uit alle delen van de wereld die de afgelopen 400 jaar hun land verlaten hebben om in Amerika opnieuw te beginnen.

Zelfs de meest oorspronkelijke bewoners, de Indianen, zijn in een ver verleden vanuit Siberië als immigrant naar Amerika gekomen.

Sinds het midden van de jaren zestig is het beleid van de Amerikaanse regering ten aanzien van immigratie ingrijpend veranderd. Deze veranderingen waren nog ingrijpender dan de wetgeving die tijdens de crisisjaren voor de Tweede Wereldoorlog werd uitgevaardigd.

Het zwaartepunt kwam te liggen op familiehereniging, waardoor “vrije” immigratie heel moeilijk werd.

Aanpassingen in de wetgeving die de afgelopen jaren zijn doorgevoerd maken het echter voor grote groepen weer interessant om naar de USA te kijken als mogelijk immigratieland.

Nadat Canada en Australië de rol van massaal immigratieland hadden overgenomen blijkt in Amerika sprake te zijn van een kleine comeback.

De wetenschap dat immigranten iets toevoegen aan het land en zelfs stimulerend werken voor economie en cultuur is hiervan zeker een van de oorzaken.

1. De “American Dream” lokt nog steeds.

Het zal niemand verbazen dat bewoners van de derde wereld, die in armoede leven graag naar de VS willen emigreren. Het is echter ook zo dat Amerika op de doorgaans welvarende Europeanen nog steeds een onweerstaanbare aantrekkingskracht heeft. Ondanks de vaak overdreven negatieve berichtgeving over economie en criminaliteit voelen honderdduizenden Europeanen zich geroepen om naar Amerika te gaan. Aangezien de economische noodzaak ontbreek hebben we het hier dus over groepen mensen die zich aangetrokken voelen tot het land en de andere levenskwaliteit!

Als de strenge toelatingscriteria en quota niet zouden bestaan zouden tienduizenden Nederlanders hun land voorgoed de rug toekeren en meteen hun koffers pakken. Dit blijkt uit de grote aantallen Nederlandse inschrijvingen steeds weer als er visa te vergeven zijn.

2. De soorten visa.

Binnen de nu geldende Amerikaanse immigratiewetgeving is sprake van een drietal hoofdgroepen bij de verstrekking van visa. Deze drie hoofdgroepen hebben betrekking op definitieve visa. Dat wil zeggen dat houders van deze visa een zogenaamde “Green Card” ontvangen. De Green Card is een definitieve verblijfsvergunning voor de Verenigde Staten van Amerika die de houder het recht geeft om in het land te wonen en te werken.

Ook kan de houder van de Green Card na vijf jaar een aanvraag indienen om Amerikaans staatsburger (U.S. Citizen) te worden.

De beschikbare 650.000 immigratievisa per jaar worden verdeeld over grofweg drie hoofdgroepen:

  • visa op basis van een familierelatie;
  • visa op basis van werk;
  • diverse visa.

Daarnaast bestaan natuurlijk de “non-immigrant” visa, die de mogelijkheid van een tijdelijk verblijf bieden. Deze non-immigrant visa bieden in sommige gevallen de mogelijkheid om het tijdelijke karakter van dit visum om te zetten in een definitief visum (Green Card).

De Amerikaanse overheid zal voorlopig jaarlijks circa 650.000 immigranten toelaten. Gelet op de grote belangstelling over de gehele wereld en in de diverse categorieën zal het geen enkel probleem zijn dit aantal jaarlijks in te vullen.

Nederlanders hebben de grootse kansen in de categorie “werk” en bij de jaarlijks uit te geven 55.000 diversity visa (visa-lottery).

Uitvoerende autoriteit is de Immigration and Naturalization Service (INS).

3. Visa op basis van een familierelatie.

Ongeveer de helft van de beschikbare 650.000 visa per jaar worden toegewezen aan mensen die een bepaalde familieband hebben met Amerikaanse staatsburgers. In sommige gevallen is een familieband met de houder van een Green Card ook voldoende om in aanmerking te komen voor een eigen visum.

Sinds het midden van de jaren zestig vormen deze visa voor “familiehereniging” de belangrijkste en grootste groep. De toewijzing hiervan geschiedt op basis van een viertal voorkeursgroepen. Deze groepen zijn opgebouwd uit een in belang afnemende familiegraad.

A. De direkte Familie category (Immediate Relative)

U bent een direkt lid van een Amerikaanse staatsburger als u:

  • Getrouwd bent met een U.S.-staatsburger;
  • Een ongetrouwd kind van onder 21 jaar bent van een U.S.-staatsburger;
  • De ouder bent van een U.S.-staatsburger die ouder is dan 21 jaar;
  • De weduwe/weduwnaar bent van een U.S.-staatsburger.

B. Familie-gebaseerde voorkeursgroepen

De voorkeurgroepen voor verwanten van staatsburgers en bezitter van een Green Card zijn:

1e voorkeur:

– Ongetrouwde volwassen kinderen van Amerikanen.

2e voorkeur:

– Partners en minderjarige kinderen alsmede ongetrouwde volwassen kinderen van houders van een visum (Green Card).

3e voorkeur:

– Getrouwde kinderen van Amerikanen.

4e voorkeur:

– Broers en zussen van meerderjarige Amerikanen. Zoals uit de omschrijving blijkt laten deze vier voorkeurgroepen door hun erg nauwe familieband eigenlijk alleen ruimte voor familieleden van immigranten die vrij recent Amerika zijn binnengekomen.

Aangezien de nadruk bij de immigratie de afgelopen decennia bij inwoners van Latijns-Amerika en delen van Azië lag is het duidelijk dat in deze voorkeurgroepen nu ook de grootste aantallen visa nar inwoners van deze werelddelen gaan.

Deze ontwikkeling is overigens een van de redenen waarom de Amerikaanse regering het Diversity Immigrants Programma (DV-1) heeft opgestart.

Het is niet uitgesloten dat het DV-1 programma juist vanwege deze “scheefgroei” de komende jaren nog aanmerkelijk uitgebreid zal worden.

4. Visa op basis van werk.

Circa 300.000 visa zijn jaarlijks beschikbaar voor immigranten die op basis van hun werk, vakkennis of een substantiële investering als immigrant kunnen worden toegelaten.

Hierbij valt te denken aan mensen die een arbeidsvergunning (Labor Certification) krijgen en dus voor een Amerikaans bedrijf kunnen gaan werken. Ook moet in deze categorie gedacht worden aan mensen die vanuit een Nederlands bedrijf bij een Amerikaanse moeder- of dochteronderneming gaan werken in een soortgelijke functie. Alhoewel dit vaker een tijdelijk visum betreft bestaat onder bepaalde voorwaarden de mogelijkheid hiervoor meteen een Green Card aan te vragen. Verder vallen buitenlandse investeerders van een bepaald minimumbedrag onder deze categorie.

De toewijzing van de beschikbare visa geschiedt op basis van vijf voorkeurgroepen. Ondanks de aanduiding “voorkeurgroepen” zijn voor elke groep een bepaald minimum aantal visa gereserveerd. Indien in een bepaald jaar visa over blijven van een van deze groepen worden deze beschikbaar gesteld voor de aanvragers in de andere vier groepen.

1e groep (Priority Workers):

a. Mensen met bijzondere talenten op het gebied van wetenschap, kunst, onderwijs, zaken of sport.

b. Professoren of onderzoekers die internationaal erkend zijn en hoog aangeschreven staan vanwege hun vakkennis en kwaliteiten.

c. Managers en andere leidinggevende functionarissen uit het bedrijfsleven die bij een Amerikaans moeder- of dochterbedrijf van de buitenlandse werkgever hun werkzaamheden zullen voortzetten.

2e groep (Advanced professional degrees):

Weknemers die afgestudeerd (niet noodzakelijkerwijs universitair) zijn in de wetenschappen, kunsten of zaken (business degree) en die kunnen aantonen dat een Amerikaanse werkgever hun diensten nodig heeft.

3e groep (Skilled and unskilled workers):

Werknemers, met of zonder toepasselijke opleiding wiens diensten gevraagd worden door Amerikaanse werkgevers.

4e groep (Special Immigrants):

In de categorie “Special” vallen werknemers van kerkgenootschappen alsmede bijv. werknemers van de Amerikaanse overheid of het US-bedrijfsleven in Hong Kong (i.v.m. de overgang naar China).

5e groep (Investor Immigrants):

Personen die minimaal een miljoen US-Dollar investering in een Amerikaans bedrijf en daarmee tenminste 10 Amerikanen of houders van een Green Card aan het werk helpen komen in aanmerking voor een visum. In sommige regio’s met een hoge werkloosheid kan al worden volstaan met een investering van een half miljoen US-Dollar.

Labor Certification.

Bij een aantal op werk gebaseerde visa is het noodzakelijk om over een werkvergunning beschikken. Deze wordt verstrekt door het Amerikaanse arbeidsbureau als o.a. aangetoond kan worden dat een vacature niet vervuld kan worden met een Amerikaanse werknemer.

5. Diversity visa (Visa – Lottery)

De Amerikaanse regering verloot jaarlijks 55.000 Green Cards onder inwoners van landen die bij de reguliere toedeling slechts weinig visa ontvangen hebben. Nederlanders kunnen aan deze zogenaamde visa-lottery jaarlijks meedoen.

Dit is voor mensen die in de andere categorieën geen kans maken de manier om toch aan een Green Card te komen. Aanmeldingen moeten aan strenge eisen voldoen, vormfouten leiden tot afwijzing.

De Stichting AMDOC kan u behulpzaam zijn bij het doen van een aanmelding voor dit zogenaamde DV-2003 visum.

6. Non-Immigrant visa.

Naast de visa die een definitieve verblijfsvergunning vormen bestaan natuurlijk de over het algemeen tot 6 maanden verblijf begrensde non-immigrant visa. De meest bekende is het toeristenvisum dat o.a. door Nederlanders sinds een aantal jaren niet meer apart hoeft te worden aangevraagd. U ontvangt dit als u het land binnenkomt.

Visa die wel aangevraagd moeten worden zijn:

E-1 Treaty Trader

Handelaren uit landen waarmee de USA een verdrag hebben. Zij mogen beperkt werken tijdens hun verblijf.

E-2 Treaty Investor

Investeerders uit de verdragslanden. Ook zij mogen beperkt werken tijdens hun verblijf.

F-1 Student

Wordt verstrekt voor de duur van de studie. Werken is niet toegestaan.

H-1 Temporary Professional Workers

Tijdelijk werkvisum onder bepaalde voorwaarden. Duur: 5 jaar met mogelijkheid tot verlenging.

H-2

Temporary skilled and unskilled workers Als H-1, maar hier is de werkgever verantwoordelijk voor het aantonen van de benodigdheid van de werknemer en dient hij financieel garant te staan voor de terugreis.

H-3 Trainees

Visum voor bedrijfsinterne opleidingen.

J-1 Exchange Visitor

Visum voor deelnemers uitwisselingsprogramma’s

L-1 Intracompany Transferee

Voor hen die gaan werken bij het moeder- of dochterbedrijf van hun Nederlandse werkgever. Beperkt in tijd maar mogelijk om te zetten in een definitief visum (Green Card).

O-1 en O-2 Extraordinary Ability

Bijzonder begaafden op het gebied van wetenschap, kunst, sport etc. alsmede een visum voor hun begeleiders.

P-1, P-2 en P-3 Sports and Culture

Diverse vormen van tijdelijke visa voor sportlieden en deelnemers aan culturele optredens.

Q-1 Exchange

In tegenstelling tot J-1 mag met dit visum in het kader van de uitwisseling wel gewerkt worden.

7. Citizenship.

Houders van een Green Card hebben het recht om in de VS te werken en te wonen. Zij behouden echter hun oude nationaliteit en kunnen deze indien zij dat wensen levenslang behouden. Immigranten zijn dus niet verplicht om zich tot Amerikaan te laten naturaliseren.

Aangezien echter de meeste immigranten definitief hun nieuwe leven in de USA op willen bouwen is het wel het streven om tot naturalisatie te komen.

De Amerikaanse wet biedt de mogelijkheid om na een onafgebroken (korte reizen naar het buitenland uitgezonderd) verblijf van 5 jaar het Amerikaanse staatsburgerschap aan te vragen. Hierbij vindt een klein examen plaats waarbij de kennis van de Engelse taal en de kennis van Amerikaanse geschiedenis en staatsinrichting getoetst worden.

De uiteindelijke beëdiging vindt plaats ten overstaan van een rechter. Dit kan individueel, maar vindt steeds vaker plaats met grote groepen tegelijk, bijvoorbeeld heel feestelijk op de nationale feestdag (4 juli) in een vol stadion.

De aanvraag wordt gedaan bij het regiokantoor van de INS waar de immigrant is gaan wonen.

8. Waarschuwing inzake illegaliteit.

Momenteel verblijven naar schatting ca. 3 miljoen illegale vreemdelingen in de Verenigde Staten.

Dit betreft voornamelijk arme Mexicaanse arbeiders die in de landbouw of industrie in California of Texas werkzaam zijn. Bovendien blijken in het noordoosten (regio Boston/New York) een groot aantal illegalen van Ierse afkomst te verblijven.

De Amerikaanse autoriteiten kunnen gelet op het chronische personeelsgebrek bij de grensbewaking nauwelijks iets dien aan deze massaal toegestroomde illegale vreemdelingen. Regelmatig worden op de velden en in de fabrieken in het Mexicaanse grensgebied en elders razzia’s gehouden. Illegalen worden dan het land uitgezet en de werkgevers krijgen een boete. De illegalen zijn echter meestal snel weer terug via de op veel plaatsen tamelijk lekke grens tussen de twee landen.

Door het ontstaan van sociale spanningen in deze gebieden wordt de druk op de overheid vanuit de bevolking steeds groter om veel harder op te treden tegen illegale immigranten.

Betrapte en uitgezette illegalen worden nauwkeurig geregistreerd en maken doorgaans nooit meer een kans op een Green Card via de gewone regels.

Laats dit voor alle geïnteresseerden een waarschuwing zijn om in geen geval op de bonnefooi illegaal in de VS te gaan werken en wonen. Alhoewel de pakkans klein is wordt deze toch steeds groter.

Het risico om uw redelijke kans op een Green Card te verspelen om een bepaalde periode tamelijk lichtzinnig op basis van een toeristenvisum te gaan werken is te groot.

Alle pogingen om illegaal in de VS te gaan werken en wonen moeten dan ook ten zeerste worden ontraden.

Van Dorp Educatief

  • Emigratieboeken
  • Algemene emigratieboeken
  • Ervaringsverhalen
  • Zelfstudie taalcursussen
  • Tweede huis in het buitenland
  • Reisgidsen
  • Emigreren met kinderen
  • Werken in het buitenland

Ga naar de webshop Emigratieboeken

Van Dorp